opinie

Gaatjes laten schieten…

Ik ga niet liegen, ik had ze ook. Geschoten oorbelgaatjes. Ja, nou en? Je vraagt je misschien af wat ik daar in godsnaam op aan te merken heb. Nou, best wel veel. Veel mensen weten het niet, maar het is veel beter om wat voor extra lichaamsgaten dan ook te laten piercen en ze niet te laten schieten. Maar wat scheelt er dan allemaal aan?


Wat gebeurt er precies als je een gaatje laat schieten met een piercing gun?
Wat je in principe doet als je een gaatje laat schieten, is een relatief bot voorwerp (een zweerknopje) door het (gelukkig vrij vergevende) weefsel van je oorlel heen forceren. Het weefsel scheurt, waardoor er een gaatje ontstaat. Klinkt best pijnlijk ja… Als je het filmpje hieronder bekijkt begrijp je het meteen (don’t worry, er wordt niemand geprikt in het filmpje).

Hygiëne
Behalve dat de oorbelletjes met geweld je oor in geduwd worden, is het ergste van gaatjes laten schieten nog wel de factor hygiëne. Dezelfde ‘gun’ wordt oneindig vaak gebruikt, en het ding wordt alleen gedesinfecteerd, vaak met een alcohol doekje. Desinfecteren is niet hetzelfde als steriliseren – bij desinfectie worden niet alle bacteriën gedood, wat betekent dat bepaalde ziekteverwekkers van bijvoorbeeld AIDS en Hepatitis in principe zouden kunnen overleven. Niet zo best. Het risico is misschien niet groot, maar waarom zou je ook maar een klein risico lopen?

Geen gecertificeerd personeel
Wanneer je je gaatjes bij een bijouterie of juwelier laat schieten, word je waarschijnlijk geholpen door een dame of meneer die geen idee van anatomie heeft, misschien zelfs geen goede EHBO kan toepassen, en alcohol doekjes schoon genoeg vindt. Een piercer moet minstens een jaar ervaring opdoen, cursussen volgen over anatomie, piercen en hygiënisch werken voordat hij ook maar iets ‘in het echt’ mag gaan doen. Dat is niet voor niks.

Adviezen voor nazorg
De adviezen voor nazorg zijn bij juweliers echt om te janken zo verkeerd. Er wordt vaak verteld dat je elke dag aan je oorbel moet draaien en er sterilon op moet doen. Nooooo! Draaien zorgt ervoor dat je de wond geen kans krijgt om te helen, omdat je het korstje weer open wrikt, wat net zoals de geforceerde manier van piercen zorgt voor meer littekenweefsel. Sterilon is een te agressief middel en dood ook de bacteriën die juist nodig zijn voor het genezingsproces. Not good!

Dus, wat nu?
Ik zeg nu natuurlijk niet dat je een verschrikkelijk of dom persoon bent als je je gaatjes hebt laten schieten of dat alsnog wilt doen. Je kunt voor jezelf bepalen of je de risico’s wilt nemen of niet, aangezien het ook gewoon heel vaak goed gaat. Met kraakbeen piercings heb je wel meer risico’s dat er iets fout gaat, dat zou ik wel echt sterk afraden om te laten schieten. Kraakbeen dat splijt doordat je er een oorbel doorheen forceert kan zo naar gaan ontsteken dat je er een bloemkooloor (google dat maar gewoon niet) van kunt krijgen.

Ik heb de meeste informatie uit dit topic van piercingforum.nl. Daar kun je er nog veel meer over lezen, ik heb namelijk nog lang niet alles genoemd, maar anders hou ik niet meer op, dat willen jullie niet denk ik. Haha.

“Jammer dat je dat zo gephotoshopt hebt…”

Ja, natuurlijk, ik bewerk mijn foto’s. Het is ook niet dat je dat niet kunt zien of zo, en dat maakt ook niet uit. Soms zie je er helemaal niks van, kan ook. Maar ik doe het ook heus niet stiekem, ik doe er niet geheimzinnig over, ik leg het je allemaal graag uit, met plezier ook.

Ik zie het bewerken van mijn foto’s simpelweg als een deel van mijn “creatieve uiting”. De foto is, samen met de bewerking, een geheel. Alleen samen met die specifieke bewerking vind ik het af. Bij de ene foto is het belangrijker dan bij de ander, maar ik doe eigenlijk altijd wel íets.

Maar nu hou ik op met dat diepzinnige gewauwel, want daar wilde ik het helemaal niet over hebben. Ik wilde het hebben over de mensen die het net even niet begrepen hebben. En ook weigeren te begrijpen als ik ze iets uitleg. Dit alles is uiteindelijk alleen maar vermakelijk omdat het zo stom is, vandaar dat ik er maar even een stukje over schrijf.

Dus, de mensen die het niet begrepen hebben:

1) De Photoshop expert (lees: iemand die zelf iets van zijn of haar foto’s probeert te maken door ze maar kapot te bewerken in Photoshop) die beweert dat de onscherpte in mijn foto bewerkt is. Het leuke is, als ik dan de moeite neem om rustig aan diegene uit te leggen dat dit met scherptediepte te maken heeft, en dat ik daar een 50mm lens voor heb gebruikt met een diafragma van f/1.8 (waarbij je dus ongeveer een centimeter aan scherpte hebt), nemen ze dat in eerste instantie gewoon niet van me aan. Want meneer of mevrouw heeft ergens een keer iets gelezen over een tilt-shift lens, en het was toch echt alleen mogelijk om met zo’n lens een dergelijke scherpte/onscherpte te creeëren. “Jammer dat je dat geblurd hebt in Photoshop…” Juist ja.

2) De fotografie purist. Ik denk dat ik dit eigenlijk wel de ergste vind. Van die mensen die een “enorme passie” voor “echte” fotografie hebben, en vinden dat Photoshop gebruiken valsspelen is. Dat het dan geen fotografie meer is. Vaak zijn deze mensen te herkennen aan het feit dat ze al 10 jaar fotograferen maar nog steeds een portfolio gevuld aan nietszeggende bomen/bloemen/beestjes-foto’s hebben. Met de occasional over- of onderbelichte foto waar ze waarschijnlijk nog extra trots op zijn ook, omdat je daaraan kunt zien dat ze vinden dat ze daar niets aan hoeven te doen. Oké, wauw. Puur, hoor.

3) De gierige klant die ‘gewoon foto’s’ wilt. Ook altijd erg lastig. Mensen die mijn fotografie ‘te duur’ vinden omdat ze bij Henk op de hoek ook voor een witte muur kunnen gaan staan en een leuke bek trekken waarna Henk op het knopje drukt. Maar Henk doet het voor niks, want hij vindt het gewoon leuk. Deze mensen snappen niet dat ik mijn naam niet onder een foto wil hebben staan die voor mij ‘niet af’ is. “Maar je hoeft ze van mij niet te bewerken hoor, dat vind ik niet zo nodig! Ook een beetje eng, straks lijk ik helemaal niet meer op mezelf.” Geen verdere toelichting nodig. Als iemand zo begint wil ik het niet eens gaan uitleggen, dat heeft toch geen zin. “Ga maar gewoon naar Henk toe, mevrouw.”

Ik kan er vast nog wel meer bedenken, maar bij deze dingen… haak ik gewoon af. Laat maar gewoon even zitten, denk ik dan. Ik wil met type 2 natuurlijk niet zeggen dat je geen goede fotograaf kunt zijn zonder Photoshop, maar ik hoop dat jullie er slim genoeg voor zijn dat zelf al te begrijpen. Ik heb het over de mensen die dat overduidelijk niet zijn.

Moge het duidelijk zijn dat dit niet ‘de wet’ is, of ‘hoe het zit’.
Het is gewoon hoe ik er tegenaan kijk, hoe ik erover denk.

Wat vinden jullie van het gebruik van Photoshop in fotografie?