To love

Band: Ashes Of Many

Ashes Of Many is een metalcore band van hier uit de omgeving (het grootste gedeelte van de leden komt uit Didam). Maar ze zijn niet zomaar een metalcore band uit Didam, mijn vriendje is de zanger! Leuk hè? En dan zul je het misschien niet van mij geloven als ik zeg dat ze geweldig goed zijn, iets met bevooroordeeld zijn en zo, maar dat mag je dan fijn zelf bepalen. Je mag namelijk hun EP “No Bright Lights” overal gratis downloaden. Of je kijkt gewoon naar de videoclip die ik samen met mijn vriend slash rockster Koen heb gemaakt:

De videoclip, waarbij ik het camerawerk heb gedaan en Koen de montage, staat alweer een paar maanden online, en we hebben hier erg veel positieve reacties op gekregen. Natuurlijk ben ik nog steeds benieuwd wat jullie ervan vinden, mochten jullie hem nog niet eerder gezien hebben! Ook heeft het mijn vriend en ik wat kansen opgeleverd als videoproject-duo, morgen gaan we namelijk aan de slag met een videoclip voor de band Sansarin (ook hier uit de buurt).

Ook heb ik eens wat bandfoto’s gemaakt voor Ashes Of Many, maar die zijn al wel weer aan vervanging toe, onderhand, want deze zijn nog van halverwege november vorige jaar… Ik moet maar weer eens flink aan de brainstorm voor een nieuwe fotosessie met de jongens!


De bandfoto itself.


De foto voor op de voorkant van de EP.

Serie: Rescue Me

Mijn vriend en ik vonden het tijd voor een nieuwe serie. We zijn een beetje verslaafd geraakt aan series kijken, en moeten onderhand zeker weten dat er al minstens vijf seizoenen uit zijn van een nieuwe ‘vondst’, omdat we er anders te snel doorheen zijn. We kijken namelijk meestal minstens twee afleveringen per keer, en dat vaker dan één keer per week… Toen we aan het zesde seizoen van Scrubs begonnen, was er een triest moment van bewustwording: “Wat doen we nou als we er doorheen zijn? Het zal nooit meer hetzelfde zijn…” (+ ander sentimenteel gezever).

Natuurlijk vonden we wel weer iets anders om te kijken, goede series in overvloed, maar het was wel even pijnlijk. Nu zijn we dus weer op zo’n moment aangekomen dat we iets nieuws wilden, en mijn vriend Koen opperde om de serie ‘Rescue Me’ te proberen. Hij had er wat van gezien op tv (best vreemd, vonden wij, want we hadden er allebei nog niet eerder van gehoord), en het is even wennen omdat het soms wat ‘standaard drama serie met vrij expliciete sex scènes’ lijkt, totdat je de subtiele dingetjes door begint te krijgen.

Rescue Me is een Amerikaanse drama serie, waarvan de eerste aflevering voor het eerst uitgezonden werd in 2004. De serie gaat, heel globaal, over het professionele en het persoonlijke leven van een groep brandweermannen in New York City. Het is niet wat je misschien zou verwachten: een stel stereotype hete brandweerlieden met goede biceps die mooie vrouwen op uiterst heroïsche wijze uit brandende gebouwen slepen en ze daarna vol op de bek pakken. Nee, gelukkig niet. Dan zou ik het niet kijken. Het laat juist heel mooi zien hoe deze mannen behalve heldendaden soms ook rotklusjes moeten oplossen. En dan heb ik het niet over een kat in een boom, maar bijvoorbeeld over een kerel die uit protest een verzameling flessen gevuld met zijn eigen pis leeg gooit in het trappenhuis van zijn flat.

Behalve de bizarre dingen die ze soms on the job moeten doen, heb je ook nog het privéleven van de brandweermannen, waar die van Tommy Gavin in deze serie centraal staat. Hij heeft nogal een ingewikkeld privéleven: naast het feit dat hij veel moeite heeft om het overlijden van zijn neef en beste vriend Jimmy te verwerken (hij overleed als brandweerman tijdens de aanslagen van 9/11), woont zijn ex-vrouw die hij nog steeds niet los kan laten tegenover hem met haar nieuwe vriend en zijn twee kinderen. Dit zorgt voor nogal wat spanningen, maar ook voor veel goedgeplaatste humor; iets dat ik graag zie in een serie!

IMDb rating: 8.2

Wat zijn jullie favoriete series?

Altijd trouwe sidekick: mijn Macbook Pro

Ik zal om te beginnen maar toegeven: ik kan echt niet zonder het ding. Ik had het misschien niet gedacht toen ik hem net had, maar je raakt eraan gehecht alsof ’t je kind is. Niet alleen omdat hij zo oogstrelend mooi is, maar ook door hoe makkelijk je ermee werkt als je ’t eenmaal door hebt. Ik wil in ieder geval nooit meer terug naar waar ik twee jaar geleden vandaan kwam (Windows Vista… ik zeg verder maar even niks).

Alleen al het fijne toetsenbord, dat ook nog eens verlicht is. Midden in de nacht in  een volledig verduisterde kamer blogjes typen, omdathetkan. Natuurlijk geweldig, maar wat eigenlijk veel mooier is: het kan zo’n beetje alles aan. Photoshop, Illustrator en Flash tegelijk gebruiken? Als een baas. Een hele speelfilm kijken zonder halverwege de oplader eraan te hangen? Doen we. Helemaal nooit vastlopen is hij ook erg goed in.

Mijn Macbook Pro…

  • Is een twee jaar oud 15″ model.
  • Heeft als mijn sidekick de naam Metzbouque Preau.
  • Zag er net zo uit als alle andere Macbooks op mijn school, tot ik hem pimpte.
  • Heeft bijna altijd een ranzig scherm omdat ik vuiltjes eraf veeg met mijn vingers.
  • Staat vol met voornamelijk muziek en foto’s.

Aangezien ik nu deze prachtige sticker achterop mijn Macbook heb zitten, kan ik hem altijd vinden als ik op school terug kom uit de kantine en er liggen een stuk of vijf Macbooks op een tafel. Niet dat dat de enige reden is natuurlijk, maar je ziet zelf ook wel dat ‘ie fucking awesome is.

Het is trouwens een afbeelding van de knop die je bovenop een Canon camera kunt vinden. Ik heb de mijne gekocht van suzieautomatic op Etsy, maar op de site kun je ook zoeken naar “Macbook vinyl” of “Macbook decal”; er zal een wereld van oneindige slimme designs voor je open gaan. Heel veel van deze vinyl stickers kun je trouwens ook gewoon op andere laptops gebruiken!

Sabine <3 Apple