Fotografie & Business #2: Alles over tarieven

tarieven

Bijna alle veelgestelde vragen die ik krijg als het gaat om fotografie en zakendoen gaan over tarieven. Met als hoofdvragen: hoe bepaal je je tarief en hoe onderhandel je? In deze blogpost zal ik mijn kijk delen op dit ingewikkelde onderwerp!

Je tarief bepalen als fotograaf en je hier comfortabel mee voelen in onderhandelingen zijn cruciaal voor hoe jij jezelf en je bedrijf neerzet. Soms zie je door de bomen het bos niet meer, voelt een totaalprijs voor een klus veel te hoog of ga je te makkelijk mee in een voorstel van je klant. Hoe weet je nu of je goed zit? Met welke prijs vraag je niet teveel, maar word je wel serieus genomen? Het is hoe dan ook iets waar je zowel als je net begint als wanneer je wat verder bent met ondernemen constant mee bezig blijft. Het is iets wat je gaandeweg steeds beter leert aanvoelen. Naarmate je je niche en je klanten leert kennen, groeit je zelfvertrouwen.

Uurprijs, dagprijs en opdrachtprijs

Laten we beginnen bij het begin: je uurprijs. Door je tarieven te baseren op een uurprijs heb je houvast, ongeacht het soort klant of opdracht. Je uurprijs kun je in eerste instantie baseren op je kosten (zowel zakelijk als privé). Hoe veel heb je per maand nodig om rond te komen? Hoe veel opdrachten heb je gemiddeld per maand? Hoe veel factureerbare uren zijn dat? Je snapt waar ik heen wil. Op basis van die uurprijs kun je ook een dagprijs bepalen. In mijn geval is het gemakkelijk om daarbij een dagprijs voor kale fotografie te hebben en een dagprijs voor een dag fotografie en de uren die het je kost om een x aantal beelden op te leveren. De prijs voor kale fotografie is op mijn werk vrijwel nooit van toepassing, omdat ik meestal ingezet wordt om zowel fotografie als beeldbewerking te doen en daarmee een volledige opdracht af te ronden.

Daarna is het belangrijk om te kijken wat je concurrenten voor tarieven hanteren. Doe hier onderzoek naar maar praat er ook openlijk over met je collega fotografen. Een beetje afhankelijk van de markt waarin je je beweegt kun je dan twee dingen doen. Je kunt net onder de marktconforme prijs gaan zitten en zo een prijsvechter zijn, of je baseert je prijs op jouw unique selling points en zorgt dat je je onderscheidt. Dat laatste is waar ik mij momenteel op richt.

Commercieel gebruik

Als je werk commercieel gebruikt gaat worden kun je daar een licentie voor opstellen. Afhankelijk van de oplage, grootte, duur van het gebruik, etc. kun je bepalen wat de vergoeding daarvoor moet worden. Je kunt hierbij richtlijnen gebruiken zoals o.a. de tarievenlijst van Foto Anoniem of de calculator van Getty Images. Uiteraard bepaal jij natuurlijk ook in dit geval zelf wat je prijs wordt, maar het is handig om deze tools eens te bekijken.

Je prijs presenteren

Naarmate je meer opdrachten doet kun je steeds beter inschatten hoeveel uren er in bepaalde taken gaan zitten. Houd er rekening mee dat selectie en nabewerking óók uren kost, niet alleen het fotograferen zelf. Daarom maak ik altijd een complete offerte, waar onderaan een totaalprijs staat. In veel gevallen zou ik ‘selecteren en nabewerken’ niet los vermelden, maar verwerken in de post die ik bijvoorbeeld ‘fotografie’ noem. Ik heb gemerkt dat sommige klanten een aparte post ‘selecteren en bewerken’ zien als een kans om op te onderhandelen, omdat het er uitziet als een optie in plaats van een vaste taak. Psychologisch gezien leek het mij dus handiger dat weg te laten en noem ik dat onder één post.

Benoem alles wat je gaat doen in je offerte, of vermeld erbij wat niet binnen de offerte valt. Benoem aantal uren fotografie, aantal bewerkte beelden, visagie en styling, studiohuur, etc. Bij het versturen van een offerte vermeld ik er bijvoorbeeld ook bij dat deze nog exclusief reiskosten is. Op deze manier ontstaat er als het goed is geen verwarring en heb je alle verwachtingen op een rijtje.

Korting

Wat ik over korting wil zeggen is: geef geen korting. Verlaag je tarief niet zomaar omdat het budget niet toereikend is. Als je je oog op je uurtarief houdt, zal er aan de andere kant ook iets van jouw dienst af moeten. Bijvoorbeeld: jij offreert €500 voor een halve dag fotografie en 10 bewerkte beelden. De klant heeft maar €400 budget. Je gaat akkoord, maar fotografeert een uur korter en levert 7 bewerkte beelden. Het is belangrijk om altijd iets tegenover een korting te zetten en grenzen te stellen, anders is het einde natuurlijk snel zoek. Waar is je tarief dan op gebaseerd, als je hetzelfde werk ook voor €100 minder wilt doen? Als je altijd terugkomt op je uurprijs is het logisch dat dat niet zomaar kan.

Tarief verhogen

Als het goed is stop je naast het uitvoeren van opdrachten ook tijd in het verbeteren van je kwaliteit. Daar past op zijn tijd ook een tariefverhoging bij. Het kan handig zijn om een nieuw tarief eerst ‘uit te testen’ bij aanvragen van nieuwe klanten. Als het tarief goed valt, kun je ervoor kiezen het door te voeren. Het kan zijn dat je vaste klanten hebt die al vanaf het begin bij je zijn. Dat kan je huiverig maken om een verhoging voor te stellen. Loyaliteit werkt echter twee kanten op. Als het goed is kun je de verhoging goed onderbouwen, als jouw klant daar dan bezwaar op heeft kun je je afvragen of deze nog wel bij je bedrijf past. Het kan verstandig zijn hier op dezelfde manier over de onderhandeling na te denken als met een nieuwe klant: wanneer zij jouw nieuwe tarief niet willen betalen, stel dan een nieuwe vorm voor waarin jij minder uren hoeft te maken. Iedereen blij.

Ik hoop dat deze punten je wat inzicht hebben gegeven in hoe ik mijn tarieven bepaal en je een idee hebben gegeven van hoe je naar je eigen tarieven kunt kijken. Mocht je vragen hebben, laat het me vooral weten in de reacties!