Van vleeseter naar veganist?

vegan

Sabine, wat haal je je nú weer in je hoofd? Ja, dat vraag ik me ook wel een klein beetje af. Ik heb eigenlijk mijn leven lang ‘gewoon’ vlees en melkproducten gegeten. De laatste tijd ben ik me steeds een beetje meer gaan verdiepen in vegetarisme en ook veganisme.

Het is voor mij moeilijk te zeggen wat precies me nu opeens zo aan het denken heeft gezet. Ik houd eigenlijk altijd al heel veel van dieren, en mensen die mij kennen zullen zeggen dat ik zacht gezegd allergisch ben voor onrecht. Toch sloot ik mijn ogen voor wat er gebeurt in de voedselindustrie, misschien wel omdat dat gewoon makkelijker is. Eerdere keren dat ik erover nadacht was de conclusie altijd, en ik ben nu heel eerlijk: “Ik heb niet zo’n zin om hier zelf aan bij te dragen en wat maakt het nou uit of ik als individu nu wel of geen vlees eet”. Maar dat maakt dus wel uit. Ik kan niet meer de andere kant op kijken, zeggen dat ik van dieren houd en een uur later vrolijk naar een barbecue gaan.

Daarmee wil ik absoluut niet zeggen dat mensen die dit wel doen hypocriet zijn, ik zal ieders keuze hierin respecteren en ik begrijp dat standpunt net zo goed omdat ik er zelf 24 jaar van overtuigd was en nog steeds in een soort overgangssituatie zit. Deze blogpost is niet bedoeld om wie dan ook te overtuigen dat dit de enige manier is om een goed mens te zijn, het is enkel bedoeld zoals zoveel andere bloggers (Iris, Teske, en natuurlijk Merel & Jamie) mij aan het denken hebben gezet. Ik wil dus niemand overtuigen of ook maar vingerwijzen, voor mezelf krijg ik het nu alleen niet meer recht gepraat om er nog zonder schuldgevoel aan mee te doen. Ik weet nu, ook dankzij het lezen van deze blogs, dat ik relatief makkelijk heel veel kan doen om te helpen dit onrecht tegen te gaan. En zoals Iris vaak zegt, ook een bekende quote gebruikt door vegans: “Don’t do nothing because you can’t do everything.” Amen!

Lezen & kijken

Zoals ik al zei was ik er al langer mee aan het spelen in mijn hoofd. Ik heb dus ook al een aantal video’s gezien waarin mensen praten over vegan eten, vegan hotspots, etc. De leuke dingen. Toen zag ik een video voorbij komen in mijn YouTube subbox van Kalel, genaamd Why I’m Vegan. Aan het eind moest ik zo erg janken dat ik halsoverkop besloot me in te schrijven voor de Vegan Challenge. Daarna besloot ik om wat meer research te doen.

De Vegarevolutie

Ik kocht het boek De Vegarevolutie, op aanraden van Teske en na het lezen van de review van De Groene Meisjes. Ik bestelde het die avond en begon de volgende dag met lezen. Het is zoals Merel & Jamie ook al zeggen een erg behapbaar boek en vooral handig voor mensen zoals ik die nog nieuw zijn in het vegan wereldje.

Cowspiracy

Persoonlijk was ik nog niet eens echt bezig met het milieu in relatie tot vegetarisme en veganisme, maar dat was eigenlijk alleen maar omdat ik geen idee had. Ignorance is bliss, zullen we maar zeggen. Het kijken van Cowspiracy heeft me echt nog meer de ogen geopend. Veel meer ga ik er niet over zeggen anders wordt deze post 2000 woorden lang en dat lijkt me niet helemaal de bedoeling. Cowspiracy is zelfs pas sinds vorige week te vinden op Netflix, dus ik had geluk.

Forks over knives 

Deze documentaire is ook te vinden op Netflix, dus die heb ik meteen de volgende dag gekeken. Van deze docu had ik op een gegeven moment wel een beetje het brainwash-gevoel, niet per se omdat ik twijfelde aan de waarheid ervan maar omdat het vrij eenzijdig verteld werd vanuit twee doktoren die vooral bezig waren met vertellen hoe goed ze waren in hun werk en duizend keer herhalen hoe mensen genezen waren van diabetes en arteritis door “the whole-foods, plantbased diet”, en dan elke keer volledig uitgesproken. Yes, we get it, being vegan is awesome and saves your life. Ondanks dat een heel interessante docu.

Earthlings

Als je niet tegen die beelden kunt van dierenleed, dan moet je deze absoluut niet kijken. Bij de andere twee is dat geen probleem en laten ze dat eigenlijk niet zien, maar bij Earthlings ligt echt de focus op wat wij mensen dieren allemaal aandoen, niet alleen wat ons eten betreft. Ik moet zelf nog steeds de laatste 20 minuten kijken, maar dit doe ik telkens in etappes zodat ik even adem kan halen.

geitje
Oh kijk een lief geitje!

Voordat ik al deze dingen bekeek heb ik dus al besloten om mee te gaan doen aan de Vegan Challenge in oktober. Ik eet nu iets van een week vegetarisch en dat bevalt me erg goed, maar ik ben erg benieuwd wat de Vegan Challenge me gaat brengen. Dat is toch wel een stukje uitdagender voor een voormalig vleeseter (en ook voor mijn vriend, die nog wel graag vlees eet en de chef is in huis), maar ik ben ervan overtuigd dat het gaat lukken! Ik ben niet per se van plan om na de Vegan Challenge meteen volledig vegan te blijven eten, maar wellicht bevalt het me wel zo goed dat ik het goed vol kan houden. Wie zal het zeggen.