Instalately: mei tot dusver

Mei is alweer over de helft, wat gaat het hard! Over een maandje heb ik alweer vakantie, en is mijn minor project hopelijk helemaal af… Wat kijk ik daar naar uit! Op instagram houd ik uitgebreid bij wat ik zoal uitspook in het dagelijks leven… Hier een bij elkaar geraapt dagboekje van de afgelopen weken.

Mei begon goed: 250 followers op 1 mei, yay!

Ik ging met een geweldig team op pad om te filmen en foto’s te maken voor mijn korte film Extend.
Een super geslaagde dag, ik ben heel tevreden met de beelden!

’s Avonds laat foto’s bewerken en de volgende dag lekker naar Wagingen op bevrijdingsdag.

Fooood! Links: ontbijt, oatmeal met sojamelk en bosvruchtjes. Midden: lunch, roerei met  paprika en volkoren crackers met kipfilet en komkommer. Rechts: lunch, ei/banaan pannenkoek met kiwi, te lekker.

Lekker wezen shoppen met Eline in Almere. Natuurlijk naar de Primark geweest. Dit was de zaterdag dat de winactie op Fashion Is  A Party voor €100 Primark shoptegoed zou sluiten, dus tweette ik, soort van voor de grap, naar Suz of ik niet toevallig gewonnen had, aangezien ik onderweg was naar Primark… Dat wist ze toen nog niet, maar een paar dagen kreeg ik een mailtje dat ik alsnog gewonnen had, haha! Ik had me gelukkig wel netjes aan mijn no-buy regel gehouden en heb precies €49,50 afgerekend. Goed hè? Maar binnenkort kan ik dus even helemaal losgaan voor wel het dubbele, woehoe!

Moederdag! ♥
Natuurlijk moest ik nog even een everyday make-up product kapot maken tijdens mijn no-buy…
Het schattige hondje van de vriendin van mijn broer, genaamd Toby!

Gisteren heb ik weer een lekker stuk hardgelopen! Het plan was om 7km te doen, maar ik ging zo lekker dat ik er gewoon 9km van heb gemaakt. Net voor de 7km raakte ik nog een beetje verdwaald, want op een stuk waar ik dacht gewoon over de weg te kunnen lopen, was opeens allemaal bouwterrein, waar ik natuurlijk in liep met als gevolg nergens een opening in het hekwerk te kunnen vinden… derp. Na een paar minuten door de modder te ploegen riepen twee mannen op het terrein: “Jij bent wel een offroad-typje, of niet?”, wat ik na een blik op mijn schoenen niet echt kon ontkennen. Gelukkig konden ze me de weg wijzen naar de grote weg. Ondanks het verdwalen, heb ik toch nog een hele nette tijd neer weten te zetten en heb ik gemiddeld 6’10” per kilometer gelopen, yeah!

Hoe is jouw mei tot dusver?