Nieuwe tattoo: sessie 1

EINDELIJK! Na zo’n vier maanden wachten, was het dan eindelijk 12 april: de datum van mijn afspraak bij Lady Luck in Weert. Daar zou Eva (Candy Cane) mij lek prikken met naalden vol inkt, op zo’n manier dat ik de tattoo zaak weer zou verlaten met een stel mooie rozen op mijn schouder. En zo geschiedde! Ik moet 1 mei nog terug voor een tweede sessie, maar dit is hoe het er na 2,5 uur pijn lijden uitziet:

Er zijn al wat groene blaadjes ingekleurd, en een van de drie kettinkjes is al klaar. Hij loopt nog iets door naar de voorkant van mijn schouder, daar piept ook nog een kettinkje net over de rand. De rozen worden de volgende keer nog ingekleurd met geel (niet fel geel maar een wat donkerder met oranje schaduwen). Ik kan niet wachten tot het af is!

Waarom gele rozen? Ik wilde iets hebben om mij er af en toe aan te helpen herinneren dat het leven mooi is. Dat, wat er ook gebeurt, er altijd wel iets te lachen is. Lief zijn voor anderen, ook al zijn zij dat niet altijd voor jou. Altijd blijven lachen, grapjes blijven maken. Dat is precies hoe mijn opa altijd was. Wat er ook was, ook al was hij doodziek, er kon altijd een grapje af om het een of ander. Mijn opa was gek op gele rozen en had er het liefst de hele tuin mee vol staan.

Het is trouwens mijn tweede tattoo, over mijn eerste heb ik al eens geschreven.